Vorig jaar was ik net als heel veel studenten op zoek naar een kamer in Utrecht. Allereerst schreef ik me in bij Kamernet en nog veel meer kamersites. Ik bekeek heel veel kamers, maar vond het eerst nog best eng om iets te sturen. Wat voor bericht verwachtten ze? Moet ik me voorstellen of heel formeel vragen of ik langs mag komen?
Na een tijdje had ik de smaak wel te pakken en stuurde ik iedere dag een paar berichten naar potentiële huisgenoten. Maar dit was slechts een eerste angst die ik had overwonnen en nu stond er een grotere voor de deur; het hospiteren.
Ik was de hele dag zenuwachtig en heb duizend keer van outfit gewisseld voordat ik met zweethandjes en bibber-knietjes de trein instapte. Toen ik aankwam belandde ik in een huiskamer met studenten die gemiddeld 6 jaar ouder waren dan ik en naar me keken alsof ik hun kleine buurmeisje was. Ze vroegen nog net niet of ik Fristi wilde. Op weg naar huis kreeg ik een berichtje dat ik het niet geworden was.
Daarna heb ik nog meerdere hospiteeravonden gehad tot ik uiteindelijk in het huis terecht kwam waar ik nu al een jaar woon. En inmiddels heb ik ook al twee keer aan de andere kant van een hospiteeravond gestaan, waarbij ik een nieuwe huisgenoot mocht uitkiezen dus.
Ik ben geen hospiteer-expert, maar inmiddels wel misschien een bescheiden ervaringsdeskundige. Daarom heb ik voor jullie een paar tips verzameld die het misschien makkelijker maken, of waardoor je een beetje weet waar je aan toe bent als je voor het eerst gaat hospiteren.

Allereerst: toen ik bezig was met hospiteren heb ik ook op internet gezocht naar tips etc. Ik kwam toen op een forum terecht waar iemand vroeg of je je ouders mee mocht nemen naar een hospiteeravond. In een woord: NEE. Mocht dit in je hoofd opkomen, hoor mij dan alsjeblieft nu in je hoofd schreeuwen: “DOE HET NIET”. Ik heb nog nooit meegemaakt dat iemand dit deed, maar ik weet wel dat als er iemand bij mij kwam hospiteren en diegene nam zijn of haar ouders mee, dat die weinig kans zou maken.
Tuurlijk hebben je ouders altijd handige vragen en een praktische kijk op dingen, maar vraag dan desnoods van tevoren aan hen welke vragen je kunt stellen over de kamer. Maar bedenk even dat je straks wel op jezelf gaat wonen en je niet meer voor ieder klein dingetje naar je ouders kunt gaan (het kan wel, maar blijf dan gewoon lekker thuis, dichtbij je veilige mama wonen).

Oké, dat gezegd hebbende: je hebt verschillende ‘soorten’ hospiteeravonden. Het hangt van het huis af of je tegelijkertijd met alle hospitanten wordt uitgenodigd of dat ze iedereen een aparte tijd hebt gegeven. Dat laatste vond ik persoonlijk altijd veel fijner, omdat je dan veel beter kan laten zien en vertellen wie je bent.
Bij ‘groeps-hospiteeravonden’ (om het zo maar even te noemen) is het denk ik vooral belangrijk dat je de rest niet gaat overschreeuwen. Natuurlijk is het moeilijker om aandacht te krijgen als je met een hele groep bent, maar ga niet alle aandacht trekken. Aan de andere kant moet je ook niet stilletjes in een hoekje aan je water gaan nippen. Toon interesse in je potëntiele huisgenoten, maar ook in je mede-hospitanten. Zo zien je potentiële huisgenoten dat je gewoon sociaal en aardig bent en niet alleen aardig doet tegen hen om een kamer te krijgen.
Ook voor een ‘één-op-één’ hospiteeravond is het belangrijk om interesse te tonen in je potentiële huisgenoten, stel ze vragen en wees enthousiast.

Dit brengt mij op het volgende punt: wees enthousiast, maar overdrijf niet.
Vraag door als je PH (potentiële huisgenoten) iets vertellen. Als zij bijvoorbeeld vertellen dat ze aan een sport doen, kun je doorvragen waar zij dat doen. Wat je niet moet doen, is in alles proberen mee te gaan. Als iemand zegt dat haar moeder een hond heeft, hoef je echt niet te zeggen ‘ik hou ook van honden!’. Als dit gewoon de waarheid is, moet je het lekker zeggen, maar probeer niet in iedere zin mee te gaan. Het maakt je PH echt niks uit dat jij van dezelfde hagelslag houdt, ook iemand kent in Duitsland of ook een vriendje hebt met bruin haar.

Eigenlijk komt hospiteren heel dicht in de buurt van solliciteren of daten; natuurlijk probeer je je beste beentje voor te zetten om een goede indruk te maken, maar bedenk wel dat áls je gekozen wordt, je deze verwachtingen wel waar moet maken. Als je zegt dat je enorm opgeruimd en vrolijk bent en aan niks zo’n hekel hebt in de heeele wereld als aan rommel en viezigheid, maar je bent in werkelijkheid de grootste rommelkont op aarde, je laat de afwas het liefst staan tot de larven door de hele keuken krioelen en je bent het eerste uur van de dag niet aanspreekbaar omdat zelfs het donderwolkje boven je hoofd een ochtendhumeur heeft, dan val je uiteindelijk echt wel door de mand en wordt het allesbehalve gezellig. Wees dus gewoon eerlijk (en begin misschien met zoeken naar een kamer zonder huisgenoten, mocht je je herkennen in deze eigenschappen).

Maar, je kunt de waarheid natuurlijk zo mooi vertellen als jij zelf wilt. Kijk naar wat voor soort mensen er voor je zitten, zijn het enorme feestbeesten? Benadruk dan je vrolijke, spontane kant en vertel over op wat voor feestjes je de laatste tijd bent geweest. Als er hele serieuze studenten voor je zitten, kun je dit beter niet doen. Misschien kun je dan juist beter vertellen welke boeken je de laatste tijd hebt gelezen en dit kun je beter weer niet vertellen aan de feestbeesten. Kortom: benadruk de waarheid die je denkt dat zij willen horen.

Oké, laatste tip, anders blijf ik maar doorgaan: wees positief en geef niet op. Misschien is het wel de 30e hospiteeravond waar je bent, maar als je heel chagrijnig vertelt dat het je allemaal niet mee zit en het heel moeilijk hebt omdat je nooit gekozen wordt, dan krijgen mensen echt geen zin om met je te wonen.
Of misschien ben je wel heel kritisch, dit kun je ook beter voor je houden. Wij hadden een hospitant die al vrij gauw zei: “Jeetje wat een klein huis zeg”. Hij had zelf uiteindelijk ook wel door dat dit niet heel handig was, want later probeerde hij het nog goed te praten met “De kamers zijn wel mooi hoor”, maar toen hadden wij hem in ons hoofd al doorgekruist op ons denkbeeldige lijstje. Als je het echt niks vindt, kun je dat natuurlijk altijd eerlijk zeggen, maar als je wel kans wilt maken, kun je beter maar gewoon positief doen.

Oké, en dan nog een bonustip: blijf bereikbaar ná je hospiteeravond. Meestal word je gebeld als je het geworden bent, als je dan niet bereikbaar bent, kan het dat ze het na een tijdje opgeven en de volgende keus gaan bellen. Dus zorg voor een volle batterij, kap je moeder af als ze belt hoe het ging en laat het grote telefoon-staren maar beginnen!

Ik hoop dat jullie hier iets aan gehad hebben. Nu heb ik nog twee vragen voor jullie:

Welke tips zou jij geven aan iemand die moet hospiteren?
En hier ben ik toch ook wel heeel benieuwd naar: ben of ken jij iemand die zijn ouders meenam naar een hospiteeravond? Vertel het me alsjeblieft, ik ben erg benieuwd en ik zal proberen je niet uit te lachen (grapje).