huidpijn

In de periode van de herfst en de winter beginnen altijd de leeskriebels bij mij en heb ik constant zin om -terwijl het buiten ijskoud, grauw en aan het regenen is- binnen bij de verwarming onder een dekentje in een boek te duiken.
De afgelopen maand heb ik dan ook meer boeken gelezen dan de rest van het jaar bij elkaar en mijn sinterklaasverlanglijstje staat ook alweer vol met nieuwe boeken. Ik heb de smaak weer helemaal te pakken.
Een van de boeken die ik de afgelopen weken las was Huidpijn van Saskia Noort. Ik had zoveel dingen over dit boek gehoord en hij heeft zelfs een NS publieksprijs gewonnen, dus ik dacht dat dit wel een lekker boek zou zijn om een paar regenachtige dagen mee door te komen.

Wat vond ik ervan?

Het boek leest ten eerste heel makkelijk en vlot. Het is niet langdradig en is opgebouwd in korte hoofdstukjes, wat ik persoonlijk altijd heel prettig vind lezen, want dan kun je ook al snel tussendoor even een hoofdstukje lezen.
Het verhaal gaat over Anne, een journaliste met een eigen talkshow en een grote kinderwens. Van het ene op het andere moment wordt ze verlaten door haar vriend, raakt ze haar baan kwijt en staat haar hele leven op de kop. Hierdoor is ze niet meer zichzelf en gaat ze gekke dingen doen…

Ik las ergens dat het boek werd beschreven als ‘de meest rauwe, pijnlijke en schurende thriller van Saskia Noort tot nu toe’, maar dat vind ik zwaar overdreven. Ik ben echt een watje en snel onder de indruk van spanning, maar dit boek heb ik geen moment ‘eng’ gevonden. Er zit zeker wel spanning in, maar meer een ‘ik wil weten hoe dit afloopt’ soort spanning en niet het soort spanning waardoor je niet kunt slapen voordat je het boek uit hebt.
Ik heb het boek in twee dagen uitgelezen en naar het einde toe kwam dat ook zeker omdat ik graag wilde weten hoe het afliep, ook gewoon omdat het een lekker makkelijk leesboek is waarbij je niet veel hoeft na te denken.
De hoofdpersonage Anne vond ik ontzettend irritant en daardoor vond ik het vrij moeilijk om me in haar in te leven. Sommige van haar emoties worden heel erg vergroot, waar ik me echt wel een paar keer aan stoorde, terwijl andere emoties en keuzes die ze maakte bijna niet werden uitgelegd.
Het einde vond ik wel verrassend, maar ik las al in andere recensies dat mensen het heel voorspelbaar vonden, dus misschien ben ik gewoon naïef.

Ik zou dit boek aanraden als je zoekt naar een luchtig en vermakelijk boek, bijvoorbeeld om mee te nemen op vakantie, maar niet als je zin hebt om een goed boek te lezen. Dan heb ik wel 100 betere tips voor je!