Jij bent een badass, of ‘you are a badass’ of ‘jij bent een badjass’, zoals mijn broers het al de hele vakantie noemen, is een boek dat je overal langs ziet komen de laatste tijd. Het commentaar wat ik hoorde en las was vrijwel allemaal positief en dat samengenomen met de titel die ik wel cool vond, maakte dat ik het boek van de ene op de andere dag bestelde. Heel spontaan, als een echte badass. Had ik het boek überhaupt nog wel nodig?

Ik had nog nooit eerder echt een zelfhulpboek gelezen en was er ietwat sceptisch over, maar toen ik een beetje rond ging lezen, kwam ik erachter dat Jen Sincero (de auteur) zelf eigenlijk precies zo dacht over zelfhulpboeken en toen dit boek is gaan schrijven met het idee om een zelfhulpboek op de wereld te brengen waar mensen niet binnensmonds van gaan kotsen. Ik besloot dat dit misschien toch wel heel goed een boek voor mij zou kunnen zijn en dus kocht ik het boek op bol.com toen ik eigenlijk iets anders aan het kopen was, maar geen zin had om de verzendkosten ervan te betalen (en vanaf 20 euro heb je geen verzendkosten #nospon).
Toen het boek aankwam, las ik de ondertitel ‘twijfel niet langer aan jezelf en start een fantastisch nieuw leven’. Hmm, de twijfel sloeg toe. Ik ben namelijk niet iemand die bovengemiddeld vaak aan zichzelf twijfelt. Over het algemeen weet ik heel goed wat ik wil en kan. Toen besloot ik dan ook maar niet te twijfelen over of het boek iets voor mij was en het gewoon te gaan lezen.
Ik was blij verrast.

Ieder hoofdstuk heeft een titel die mij bijna allemaal wel nieuwsgierig maakten naar wat erin zou staan. ‘Je brein is je bitch’ was mijn favoriete titel.
Ieder hoofdstuk wordt ingeleid met een stukje persoonlijk over Jen zelf, iets wat zij of vrienden van haar hebben meegemaakt waardoor ze tot bepaalde levens veranderende ontdekkingen kwamen. Deze stukjes waren vrijwel altijd grappig, waardoor ik ook wel zin kreeg om te lezen wat voor levenslessen er daarna zouden komen.

Die levenslessen waren aan het begin nog een beetje ‘bleh’ in mijn ogen. Ik heb zelfs heel even binnensmonds gebraakt en een rimpel veroorzaakt tussen mijn wenkbrauwen (dat is niet goed op je 19e). Dit kwam met name door het woord ‘bronenergie’ (hier moest je kracht uit putten of zoiets) en een zinnetje dat steeds terugkwam dat beschreef dat je ‘je frequentie hoger moest zetten’.

Doordat ik de inleidingen van de eerste hoofdstukken wel al heel leuk vond en het feit dat ik moeite heb met een boek voortijdig beëindigen, ben ik door gaan lezen en gelukkig werd het beter.
De voorbeelden die ze beschrijft om iets duidelijk te maken vond ik redelijk briljant. Toen ze me even wilde leren dat je als je iets heel graag wilt, je gewoon alles moet doen om dit te krijgen, nam ze hierbij als voorbeeld dat het kan dat je heel graag tikkertje in het zwembad wilt spelen met de president; je zult je compleet belachelijk voelen op de momenten dat je eraan werkt dit mogelijk te maken. Als je dit aan de president moet voorstellen bijvoorbeeld, maar als het je eenmaal gelukt is zal je je niet meer belachelijk voelen volgens Jen. Ik denk dat ik me compleet belachelijk zou voelen als ik tikkertje aan het spelen was in een zwembad met Mark Rutte, maar misschien ligt dat aan mij. Het voorbeeld is in ieder geval erg leuk gevonden.

Op een gegeven moment kwam er weer een stukje waarbij ik weer bijna zat te braken, maar precies toen kwam het zinnetje ‘je mag ook iets verzinnen waarvan je niet moet kotsen’. En toen kon ik alleen maar denken: “Oh Jen! Jij snapt mij helemaal”.
Al met al ben ik uiteindelijk heel positief over het boek. Ik zou het niet aanraden als ‘luchtig vakantieboek’, want het leest eerder als een soort studieboek; het is geen makkie om je aandacht er zomaar bij te houden en als je dan geen zin hebt om een zelfhulpboek te lezen lijkt het me vrij zwaar om er door te komen.
Maar mij heeft het me meerdere malen aan het lachen gemaakt, het heeft me doen nadenken en het heeft me dingen geleerd die ik nog niet wist/nog nooit over had nagedacht op die manier.
Ik heb dus nog nooit andere zelfhulpboeken gelezen, dus echt vergelijken kan ik het niet, maar ik denk dat dit wel een goede is. Vooral voor de generatie student/jongere/jong-volwassene.

En nog even teruggekoppeld aan mijn vorige boekrecensie, het boek van Anna Nooshin dat beweerde het handboek voor online succes te zijn: als je succesvol wilt worden, kun je echt tien keer zoveel tips uit dit badassenboek halen. Sorry Anna, maar het is wel goed dat je niet aan jezelf twijfelt.