img_2594

Het tweede jaar dat ik kerst vier terwijl ik op kamers woon en al sinds november zit ik vol in de kerststemming. Ik weet niet waarom, maar ik heb er helemaal zin in. De lampjes hangen al door m’n kamer, de kaarsjes staan al en de nodige kerstprulletjes zijn al gekocht. Er miste nog één ding: een kerstboom. Ik besloot dit jaar mijn eerste serieuze kerstboom te kopen. Geen hele grote, maar toch zeker wel 60 cm lang. Het probleem was alleen dat ik een fiets als enige vervoersmiddel tot mijn beschikking heb en een kerstboom op een fiets leek me niet zo handig. Toch liet mijn kerstige humeur me niet in de steek en hield ik moed; we leven immers in de moderne tijd, voor dit soort dingen hebben we internet. En inderdaad, op bol.com zag ik mijn droomkerstboompje: 60-80 cm lang, in een potje. Met bonzend hart klikte ik op bestellen en ik kon niet wachten tot hij eindelijk bezorgd zou worden. Vanochtend sprong ik blij uit mijn bedje en haastte ik me naar het winkelcentrum om kerstballen en lampjes voor in mijn droomboompje te kopen. Met een volle tas keerde ik terug naar huis, waar ik tot mijn verbazing een reus van een kerstboom voor mijn deur zag liggen. Het kwam niet eens in me op dat deze voor mij zou zijn, tot ik mijn naam en de naam van het bedrijf waar ik mijn bomenbaby had besteld erop zag geplakt. Huh, is mijn inschattingsvermogen dan zo slecht? Met al mijn kracht sleepte ik het monster naar mijn kamer, waar ik een meetlint pakte en erachter kwam dat dit monster 1.90 lang was (en als ik hem uit de zak zou halen waarschijnlijk breder dan mijn gehele kamertje).

img_2536img_2551

Bezorgd belde ik het bedrijf op, waar ik tot mijn grote opluchting hoorde dat dit een foutje van hun was. De kerstbomenmeneer zal mij vanavond terugbellen en dan komt alles toch nog goed en zou mijn eigen bomenbaby toch nog bij mij terecht komen.
Diezelfde avond werd ik teruggebeld door de kerstbomenmeneer. Hij klonk precies zoals een kerstboommeneer in je hoofd klinkt en stiekem beeldde ik me in dat hij met een kerstmuts op voor de open haard zat.
Hij wilde de boom wel voor me ophalen, maar dat kon dan pas aanstaande maandag, en eigenlijk kwam hem dat ook niet zo goed uit. Of ik hem toevallig wilde houden? Ik was inmiddels best wel gehecht geraakt aan het reuzenbeest, dat inmiddels de naam Maximiliaan had gekregen en zei meteen toe. Ik verzon wel een mooi kerstig plekje voor mijn trouwe Maxi.
Mijn eigen, nieuwe kerstboompje zou de volgende dag al bezorgd worden! Wat een spanning. Intussen zat ik nog wel met de grote reus in mijn kamer, die toch echt wel een groot deel van mijn bescheiden kamertje in beslag nam.
Gelukkig lazen mijn grote broers het verhaal op Instagram en wilden zij wel een gratis kerstboom. En wie zou er nou beter voor Maximiliaan kunnen zorgen dan zijn bloedeigen ooms (oké verder sla ik helemaal niet door met dit ofzo).
De volgende middag kwam ik alwéér thuis van een middagje kerstshoppen en stond mijn echte boompje al braaf op me te wachten in de gang.
Ik versierde hem meteen enthousiast en doopte hem Denny Sparkle. Mijn kamertje is gelijk helemaal in kerstsferen en mijn humeur kan niet meer op.
Vanochtend heb ik emotioneel afscheid genomen van Maximiliaan, die gelukkig net dubbelgevouwen in de Opel Corsa van mijn broer paste.

img_2592
Denny staat inmiddels prachtig te shinen in mijn kamertje. We zijn erg gelukkig samen.

Zo kwam alles toch nog goed en kan kerst gewoon beginnen.

Einde.

img_2588