Afgelopen weken was er allemaal ophef in het nieuws over alle dieetguru’s en ‘deskundigen’. Ergens snap ik deze ophef erg goed, ik vind het eerlijk gezegd ook een beetje belachelijk hoe veel van die diëten in elkaar steken en snap niet zo goed dat zoveel mensen klakkeloos de regeltjes uit zo’n boek naleven. Ik ben er altijd gewoon voor om te luisteren naar je lichaam, want uiteindelijk werkt ieder lichaam weer anders. Eigenlijk kun je altijd wel merken wanneer je niet goed eet, ik krijg dan in ieder geval al snel buikpijn, een slechte huid, misselijkheid en nog meer ellende en dan weet ik dat ik dat ik dat ene product misschien beter kan laten staan of gewoon wat groens in mijn mik moet gooien (excusez le mot).
Tegelijkertijd ben ik eerlijk gezegd ook wel een beetje gevoelig voor alle voedseltrends. Sinds ongeveer een jaar staat er altijd soyamelk in plaats van koemelk in mijn koelkast en komt brood er eigenlijk niet meer in bij mij, een superfoodje hier en daar wel (maar ik snap de liefde die mensen hebben voor gojibessen niet, ik vind ze naar veel te oude rozijntjes smaken, ben ik de enige?). Het is niet alsof ik dit alleen maar doe om hip te doen, maar vooral omdat ik merk dat mijn lichaam hier beter op reageert (en brood heb ik toch nooit echt lekker gevonden). Wel moet ik toegeven dat als deze trends er niet waren, ik er waarschijnlijk nooit op gekomen zou zijn.
Hetzelfde geldt voor quinoa. Ik hoú van quinoa, maar als niemand er ooit over gepraat had dan had ik het waarschijnlijk nooit gegeten (zonde!).
Dit was even een soepel bruggetje naar het product dat ik vandaag ga proeven voor jullie. Ik liep donderdag in de stad even bij Stach naar binnen (hele leuke hipsterachtige food winkel in Utrecht en Amsterdam) om samen met mijn broer te speuren naar onze lievelingsdropjes uit onze jeugd (Pandadrop is de hemel). Helaas hadden ze dit niet, maar toen viel mijn blik op deze speciale chips en ik zag meteen een nieuwe Op De Proef voor me.

quinoachips

Ze hadden een paar smaakjes (ik ben een beetje vergeten welke), maar sour cream en chives klonk erg goed en vind ik bij de meeste chips altijd het lekkerste (en misselijkstmakende) smaakje. Deze zak was trouwens €2,79, dus laten we maar hopen dat het lekker is.
Oké wat is er belangrijk aan chips? Dat het kraakt toch? Nou dat doet het, de substantie van de quinoachips vind ik erg geslaagd, het doet me, ook qua vorm, een beetje denken aan casavekroepoek en dat is erg positief.
De smaak is in eerste instantie duidelijk sour cream en kruiden en is dat betreft eigenlijk net zoals gewone sour cream chips, maar de nasmaak heeft wel een beetje het muffige van de quinoa erin. Muffig klinkt niet erg positief en bij de eerste chipjes moest ik er ook wel even aan wennen, maar daarna vond ik dit eigenlijk ook wel lekker.

De algemene conclusie: Ik ben tevreden! Het is een best prijzige snack, maar ik denk dat ik hem in de toekomst misschien nog wel een keer zou kopen. Wat ik wel altijd een beetje gevaarlijk vind is dat je bij dit soort ‘gezondere’ chips al snel denkt dat je goed bezig bent, maar in principe is dit ook gewoon een snack en kun je je niet zonder schuldgevoel zomaar volproppen, maar wat wel een positief punt is, is dat er geen E-nummers in deze chips zitten. In veel soorten chips zitten er namelijk E-nummers waardoor je hongergevoel gestopt wordt of waardoor je verslaafd raakt aan de chips, vind ik altijd een beetje een eng idee, maar met deze chips zit je wat dat betreft dus wel goed (ik weet niet of de verslaving minder groot is, maar toch)!

Ik ben wel benieuwd of jullie de quinoachips ook al eens geproefd hebben? Wat vonden jullie ervan?

P.s. Verzoekjes of ideetjes voor Op de proef zijn ook welkom! Laat het me weten in de reacties hieronder.