In mijn volgende blog schreef ik al hoe de lange vliegreis naar Bali ging (lees: De reis begint! Op dag 1 mijn portemonnee kwijt en huilend op een toilet). Maar aan alles komt een einde en zo kwam ik toch uiteindelijk nog veilig op Bali terecht. Lees maar mee wat ik op mijn eerste dag in mijn reisdagboekje schreef:


12 september – Canggu

Zo, ik ben geland en mijn eerste avond en nacht op Bali zitten er al op!
Ik werd opgehaald van het vliegtuig foor taxichauffeur Tika, die keurig op me stond te wachten met een bordje met mijn naam.
We deden er bijna 2 uur over om van het vliegveld in Denpasar naar Canggu te komen, maar gelukkig was Tika heel aardig en spraakzaam. Al was het ook vooral wel een goed marketingmannetje die meteen aanbood om me naar een mannetje te rijden voor een simkaart, maar ik had hier al over gelezen. Vriendjes van taxichauffeur lichten je vaak op en delen dan de winst met de taxichauffeur die naïeve toeristen naar ze toevoert. Gelukkig kon ik beleefd nee zeggen. Ik heb wel gezegd dat ik hem nog zou bellen voor een volgend taxiritje, maar dat zie ik nog wel even.

Terwijl ik dit schrijf zit ik bij een heel hip strandtachtig tentje voor ontbijt. Het heet iets van Beachgarden en ook hier zijn de mensen belachelijk beleefd en vriendelijk. Maar ik heb eigenlijk nog niemand gezien die niet lief naar me glimlachte. Ook mijn hotel is echt prachtig. Een hele mooi hoge kamer en uitzicht op een helderblauw zwembad. Een beetje jammer is wel dat er naast mijn hotel een ander gebouw wordt gebouwd, maar goed, herrie is hier toch overal.
En alsnog heb ik een klokje rond geslapen. Waarschijnlijk nog wel langer als ik niet wakker was gemaakt door de housekeeping, maar dat was mijn eigen schuld, want ik had per ongeluk het bordje verkeer om op mijn deur gehangen. “Please clean my room” ipv “Do nog disturb” haha. Was de schrik van mijn leven; ik was nog steeds in diepe slaap en had geen pyjama aan. stonden er opeens twee jongetjes op de deur te kloppen. Ik snel uit bed gerend om een badjas aan te trekken, terwijl ze al half binnenkwamen haha.
Toen snel opengedaan met mijn slaperige hoofd. Ze vonden het wel grappig geloof ik en zouden later terugkomen. En later kwam ik erachter dat ze wel drie flesjes water voor mijn deur hadden achtergelaten voor me. Zo lief.
Dit was allemaal om 10:30, toen ik er al zo’n 13 uur slaap erop had zitten, dus ik was eigenlijk blij dat ze me wakker maakten.

Ik voel me best goed nu, ben nog een beetje wennende aan het hier zijn en alleen zijn, maar niet op een vervelende manier. Ik begin een beetje te ontspannen en wat minder steeds maar scherp proberen te zijn. Het onhandige alleen is dat ik nog niks bak van het omrekenen van geld. Volgens mij heb ik net een klein flesje zonnebrand voor omgerekend bijna 18 euro gekocht, maar dat moet ik straks maar even narekenen.

Even later

Haha oké, 13 euro, dat is te doen, maar wel oplichterij. Mijn ontbijtje van net, met avocadotoast, cold brew koffie en verse sap was goedkoper.
Maar goed, ik heb nou eenmaal zonnebrand nodig en nu heb ik vast factor 50 waar ik hopelijk de hele reis mee kan doen.
Op dit moment zit ik op het strand vlakbij mijn hotel. De golven zijn hier prachtig.
Gisteren ben ik nadat ik gedoucht was ook meteen naar het strand gelopen. Dat is mijn reisding, in Porto was dat ook mijn eerste missie; op zoek naar de rivier. En als ik eenmaal water heb gevonden, dan word ik op de een of andere manier helemaal kalm.
En nu zit ik hier lekker op mijn kleedje naar de golven te kijken. Het is bewolkt, maar echt de perfecte temperatuur. Lekker warm met een windje. De zee ziet zwaar van de surfers en ik heb geloof ik al meer Australisch dan Indonesisch gehoord. Dus ik heb mijn hotel voor morgen al geboekt, want ik blijf nog één nachtje in het hotel waar ik nu ben. Mijn volgende bestemming is Ubud. Ik had eerst niet verwacht zo snel door te reizen, maar ik heb niet helemaal het idee dat Canggu het is en dat er meer te halen valt. Ubud schijnt een van de mooiste plekken te zijn, met veel groen en rijstvelden.
Ik zie hier wel wat mensen in hun eentje, maar tot nu toe nog wel in een setting dat het een beetje random is om ze aan te spreken. Als Ubud bevalt, dan blijf ik daar wat langer en ga ik eens kijken naar wat groepsactiviteiten om vrienden te maken. Of naar hostels, maar eerst maar even bijkomen en in een normaal slaapritme komen.

Even later

En nu zit ik lekker te eten aan het strand. Mijn eerste local Nasi Goreng en hij smaakt echt heer-lijk. Bintangetje erbij. Uitzicht op het strand. Oké en luidruchtige beachclubmuziekjes die elkaar proberen te overstemmen, maar het heeft wel wat.
Het is nu bijna 18 uur hier en ik begin een beetje in het ritme te komen. Vanmiddag heb ik een tijd op het strand zitten chillen. Heerlijk met een boekje en een muziekje. En daarna heb ik een simkaart gescoord voor ongeveer negen euro met 9GB. Genoeg voor de hele reis lijkt me zo. Voelt toch wel goed, nu durf ik iets meer te verdwalen. Yay voor Google Maps.

Lezen hoe de rest van mijn reis ging? Hou deze blog in de gaten voor meer verhalen!