Het is alweer bijna een jaar geleden dat er een Weekdiertje op mijn blog verscheen, maar mijn zus heeft haar creativiteit weer even los gelaten en de komende weken zal er weer zo af en toe eentje online komen!
De Weekdiertjes komen op facebook omslagfoto-formaat en mogen dus altijd gebruikt worden als omslagfoto! Ook komen zij allemaal met hun eigen verhaal (op rijm).

Vandaag het verhaal van een ree. Erg toepasselijk na onze Achterhoekse avonturen.

Scan 5

Er was eens een ree (ze was beige)
die was supergoed in solfège
al struinend door het bos
zong ze er lustig op los

Terwijl ze daar lekker rondrende
zong ze alle muziek die ze kende
Ze gebruikte dan echt heel bekwaam
voor iedere noot de juiste naam

Grazend op groene graswallen
oefende ze haar intervallen
en genietend van haar bosbessies
doornam ze akkoordprogressies

Ze deed voor geleerden niet onder
het was een muziektheoretisch bos-wonder!

Op een dag kwam de jager op haar pad
en even wist ze niet hoe ze het had
maar wat ze niet kon weten, en dus ook niet wist:
de jager was eigenlijk een componist

Ze keek met doodsangstige ogen naar hem
en neuriede met trillende stem
een deeltje uit haar favoriete Requiem

En de jager zei stomverbaasd: ‘He!
Is dat die van Verdi of die van Fauré’
‘Uhm…’ stamelde ze:’Het is Duruflé’

Ze zaten nog uren daar in het bos
naast elkaar op een hoopje mos
en deelden hun kennis, passie, ideeën
het kan vreemd verkeren tussen jagers en reeën.

Voel je dus vooral vrij om dit plaatje te kopiëren en als omslagfoto in te stellen, met of zonder gedichtje!